Meditatie 3 – De Lichtpoort en de Witte Stad


Deze meditatie komt rechtstreeks uit het boek 'Een Brug naar de Vijfde Dimensie'. De schuingedrukte teksten zijn afkomstig van Paul en de rechte teksten van Connie.



'Ongeveer tien voor vier werd ik al in meditatie gezet gedurende en paar minuten. Ik zag een regenboogbloem met een elfje erin. Dit beeld bleef en ik probeerde te zien wie het elfje was. Toen stopte het, ik keek naar de tijd en zag dat het één minuut voor vier was.


Precies om vier uur, vermoed ik, zag ik weer de bloem, jij zat erin, het was heel gek, maar ook ik zat erbij en toch ook weer in mijn eigen bloem. Ik keek naar jou. Ik voelde een goede verbinding. Je mocht helemaal transparant worden en de kleuren van de regenboog liepen als een lint in je kruin en je vulde je op in deze kleuren. Toch bleef ook nog even de bloem.


Vervolgens kwam je in een zuiver witte stad. Er was een ongekend heldere lucht en de bodem had alle regenboogkleuren.


Alles in je weerspiegelde zich in de bodem. Je voelde je transparant zijn en je keek naar je buik en vervolgens naar het hart.


De kleuren van deze chakra’s werden sterk weerspiegeld in de witte stad. Het werd aangeduid als maagdelijk wit en zuiverheid in en overal om je heen. Jouw transparant zijn en de kleuren van de bodem in jou, de kleuren vanuit het ongewoon heldere licht. Ik had even na ongeveer tien minuten een lichte storing.


In de stad is een trap van prachtig wit marmer. Je staat voor die trap en je gaat omhoog. De trap is oneindig, maar tenslotte sta je bovenaan. Ik kijk met je mee. Ik zie die maagdelijke, prachtig witte stad onder je en om je heen neem ik een ongewoon zuivere ruimte waar. Je wordt opgenomen in die ruimte en ik zie dat je vervolgens opgenomen bent in de kelk van een bloem. De kleur van die kelk is onder paars uitlopend in wit. En je wordt meegenomen door die kelk de ruimte in.


Ik voel me behaaglijk, heel veel warme liefdevolle gevoelens gaan door mij heen. Vervolgens zet je de bloemkelk op je hoofd, gedragen als een kroon. Om je voorhoofd heen de paarse kleur en vanuit je kruin een witte kleur die licht uitstraalt.


Ik hoor: ‘je krijgt Engelen vleugels (eigenlijk was ik dit weer)’. Ik voelde ook werkelijk vleugels heel krachtig heen en weer gaan. En hoorde: ‘je bent vrij, je voelt je vrij en ruim’.


Vervolgens werd jij teruggebracht naar de witte stad. Toen kwam er iets van 2012 in mijn gedachten en hoorde ik aan jou vertellen: ‘Maak de lichtpoort maar open en kijk maar wat je ziet. Ga maar naar binnen, neem alles maar rustig in je op.’


Toen werd het stil. En concentreerde ik mij naar jou (rust en inzichten). Ik bleef steeds bij je, maar in mij gebeurde verder niets. Ik had wel sterke gevoelens dat ik erbij bleef, zonder dat ik wist wat jij zag. Om één minuut voor half vijf werd ik eruit gehaald.


Ik was verbaasd en ben zeer benieuwd wat er bij jou gebeurde. Het was alsof je een beetje bang was dat de samenwerking niet zou lopen. Ik zie tijdens mijn schrijven dat je jouw meditatie al hebt opgestuurd en ik ga hem nu lezen.'


'In een te korte meditatie heb ik weer heel veel beleefd samen met jou. Als volgt leest mijn verhaal.


Om 15.56 uur ging ik me uitstrekken op de bank en ging ik in meditatie, in ontspanning. Ik vertrok vanuit het beeld van een hele felle prachtige regenboog die zich ontvouwde in een prachtige bloem waarin wij als zielen stonden. Alle kleuren van de regenboog spatten uit de bloem. De bloem vouwde zich ‘achterover’ om de Aarde heen, om deze helemaal te omvatten.


Toen gingen we samen hand in hand naar boven, in een spiraal. Ik zei ‘kan dat wel’, ik vond waar wij heen gingen spannend. Jij zei en lachte: ‘kom, ga mee!’.


We kwamen weer in dat gangenstelsel van de vorige keer, een soort kloostergangen met in het midden een hele mooie tuin met een grasveld. Via een gang kwamen we weer in die zaal van de vorige keer alwaar we nu beiden ontvangen werden. We werden uitgenodigd te gaan zitten in twee hele grote ouderwetse stoelen met gigantische leuningen.


We werden door een soort ‘Council’ (een raad) ontvangen. Een Council van pure krachtige witte en gouden energie. Heel fel, heel krachtig en heel mooi. De zaal is gigantisch hoog en gigantisch groot. De Council zat tegenover ons en heette ons welkom. Toen werden we in wit, gouden en violet licht gebaad in de stoelen.


Daarna zijn we samen weer vertrokken richting een beeld van onze huidige Aarde en de nieuwe Aarde. De oude zag er uit alsof er vuur uit kwam en de Aarde bevatte donker rood en oranje flitsen en kraters. De nieuwe was perfect met heel fel groen en blauw, een prachtige energie. We zetten de huidige Aarde samen in een prachtig wit en gouden licht.


Vanuit die plek kwamen we weer in twee andere soort ‘strand’ stoelen terecht, waarin we gingen zitten. Bij ons stond de Council weer met een grote glimlach. Heel bijzonder. We werden uitgenodigd te baden in de heerlijke energie, het heerlijke licht van goud, wit en violet. Ik kwam weer in heerlijke diepe ontspanning en werd uitgenodigd hier te blijven ‘zonnebaden’ in energie. Jij deed hetzelfde. Op een gegeven moment was jij even een tijdje weg. Jij ‘vaagde uit’ en toen na een poosje stond je weer naast jou stoel naar mij te glimlachen. Zo van: ‘geniet er maar lekker van’. Toen zag ik ook Daan en Gretta. Daan een rustige krachtige man met een glimlach en Gretta echt vrouwelijk en wat verlegen lachend.


Ondertussen ergens in dit hele verhaal hebben wij gesproken en besproken dat we elkaar al kennen vanuit het verleden. We zijn zielen die elkaar al kennen van ver terug.


De Council vertelde ons in de zaal dat we een mooie opdracht hebben. En op deze nieuwe plek, buiten het ‘klooster’ en ‘boven’ de twee Aardes, kregen we te zien wat er mocht gebeuren. De oude Wereld en de nieuwe Wereld werden verbonden met een prachtige felle regenboog, die weer ontstond vanuit de bloem. Een krachtige en prachtige regenboog. De verbinding tussen de twee Werelden.


En toen, Connie, was het tijd om te gaan. Terug naar hier. Ik zei tegen Daan (Daniël) en de Council: ‘ik wil hier blijven, ik wil niet terug. Mag ik nog niet even in deze heerlijke energie baden?’. ‘Het gaat toch prima’, zei ik tegen Daan. ‘Ik kan deze energie goed opnemen.’ Ja, zei Daan, ‘dat komt omdat wij hem zo voor je doseren. Maar het is nu tijd om weer terug te gaan’.


Dus gingen wij terug. Via onze regenboog tussen onze steden. Jij zwaaide nog naar me en we kwamen terug. Ik werd om 16.21 uur weer ‘wakker’. Ik wilde nog in de meditatie zijn. Ik was verdrietig, want het was te snel gegaan. En nu ik dit typ is het een heel verhaal wat er zo spontaan komt ‘uitgetypt’. Mijn hartchakra staat helemaal open en mijn derde chakra heeft ‘werk gehad’.


Gedurende de hele meditatie was ik heel ontspannen. Het was heel mooi, heel fijn... ik mis het nu een beetje...


Verder heb ik ook nog even met jou mijn nieuwe huis & trainingsruimte bezocht ergens nadat we de grote zaal hadden verlaten en voordat we in de strandstoelen in wat later bleek, de klooster tuin te zijn, hebben gezonnebaad.


Tot zover mijn epische verhaal.'